Failed to load licensing components!

Please RE-INSTALL / REPAIR SKIN! DO NOT UNINSTALL THEME which will cause unrecoverable data loss!

مصاحبه قائم مقام و عضو هیأت مدیره شرکت آهنگری تراکتورسازی ایران

و عضو هیأت مدیره انجمن قطعه سازان خودرو ساز

جناب آقای مهندس پدارم باویلی تبریزی

 

زیان حاصل از سرمایه گذاری 22 میلیون یورویی

افزایش عمق ساخت داخل خودروها موضوعی است که در سالهای اخیر در آن تاکید میشود. این در حالیست که بیشتر تولید کنندگانی که با این هدف اقدام به افزایش عمق ساخت داخل کرده اند بجای رسیدن به سوددهی حالا با زیان انباشته مواجه شده اند و معتقدند ساخت داخل بسیاری از قطعات توجیه اقتصادی ندارند پدرام باویلی، عضو انجمن قطعه سازان خودرو ایران در این رابطه توضیح میدهند:

بعنوان یکی از فعالان حوزه قطعه سازی ، افزایش عمق داخلی سازی در کشور چگونه محقق خواهد شد؟
در این زمینه ما از ابتدای سال گذشته اقدام به ساخت داخل برخی قطعات کردیم به این منظور حدود 22 میلیون یورو (با قیمت هر یورو 4 هزار تومان ) سرمایه گذاری انجام دادیم و خط تولید را نیز از کشور ایتالیا وارد کردیم این رقم را از یک سرمایه گذار خارجی قرض کردیم و آوردیم و بابت آن نه وامی دریافت کردیم و نه پیش پرداختی از خودروساز گرفتیم.

منافع این سرمایه گذاری برای شما چگونه بود؟
در واقع این اقدام نه تنها نفع اقتصادی در پی نداشت ، بلکه امروز به این نتیجه رسیدیم اینکار توجیه اقتصادی نداشته است. باید در صنعت مشخص شود چه توجیهی وجود دارد که بخش خصوصی این میزان سرمایه گذاری کند؟ رقمی که اگر در تولید صرف نمی شد، الان تا 220 میلیارد تومان ارزش پیدا کرده بود این در حالی است که آن زمان با این میزان سرمایه گذاری، حدود 380 نفر نیروی متخصص را برای اشتغال جذب کردیم. آن زمان هدف گذاری ابتدای ما این بودکه با این تولید، خودروساز سالانه به ارزش 250 میلیارد تومان قطعه خریداری کند. در حالیکه در شرایط موجود، این مبلغ به 50 میلیارد تومان کاهش یافته است.

بطور کلی آیا نیاز به تولید داخل صفر تا صد یک خودرو وجود دارد؟
خیر . در حالیکه طی سالهای اخیر تاکیدی زیادی بر افزایش عمق ساخت داخل وجود دارد، این اتفاق در عمل امکان پذیر نیست یعنی ممکن نیست ارتباط را با دنیا قطع کنیم و همه قطعات و بخشهای مورد نیاز را ساخت داخل کنیم. چرا که تولید داخل بعضی از قطعات اساساً از توجیه اقتصادی کافی برخوردار نیست. این در حالی است که با فرض اینکه یک تولید کننده تصمیم به تولید داخل بخشی از خودرو بگیرد، با موانع مختلف در حوزه تامین مواد اولیه ، تامین ارز مورد نیاز ، مشکلات گمرکی و ... مواجه میشود .شرایط موجود در عمل نوع خودتحریمی در کشور بشمار میرود.